Οι αδελφοί Ήλιος

 Οι αδερφοί ήλιοι άρχισαν τότε να μιλούν για διαστημικά ταξίδια μέσα από το υποταγμένο μας μυαλό. Εκεί φτάσαμε, μιλήσαμε, μπερδεμένοι από το χαμόγελο, πλημμυρισμένοι, έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα στο απομονωμένο βουνό του ανάμεσα σε δύο θάλασσες, εσύ κι εσύ, είπε χωρίς να ξέρει. γνωρίζοντας, αισθάνοντας τη θανατηφόρα επιρροή, αδελφές του λαμπερού ήλιου στον μηδενισμό.

Oi aderfoí ílioi árchisan tóte na miloún gia diastimiká taxídia mésa apó to ypotagméno mas myaló. Ekeí ftásame, milísame, berdeménoi apó to chamógelo, plimmyrisménoi, étsi mílise o Zaratoústra sto apomonoméno vounó tou anámesa se dýo thálasses, esý ki esý, eípe chorís na xérei. gnorízontas, aisthánontas ti thanatifóra epirroí, adelfés tou lamperoú íliou ston midenismó.