Cras aperiet oblivio claudet

 Et cras aperiet, claudet oblivio, e caelo venturi fugiemus, eius ampla topologia cras, ut narras, aperiet, interdum in memoria mea facit miras sicut cranium capillorum nescis quid dicit. et egreditur ad supponendam., solitudo vagandi iterum infirma cognitionis comedit amorem venereum, iterum nos tantum novimus nosmetipsos mutato prospectu et si una tantum in parte lectio altera paginae sub occulto manet. scripturam et palimpsestum in amoris ignorantia nobis communicans sine crimine relinquit, pulchra illusio inopinati animi, qui ex desiderio rem somnii accipit.