Ku morzu zapomnienia

 Ku morzu zapomnienia

Coś, co jest. Życie. Czasami cisza. Czasami hałas. Wchodzi. To robi. To jest bycie. Wchodzi. Tworzy gniazdo. Ciepło-komfort. Sprawia, że ​​czas istnieje. Do księgi wydarzeń. Do ponadczasowych słów. Być dwojgiem. Z tobą, ze mną, dwa. Dwa drzewa. Chcąc dotrzeć. Oddział po gałęzi. Arkusz na arkusz. Szukasz nas wśród nieskończonych korzeni. Ten podziemny wiatr. To pragnienie. W ciemności ziemi. Płynie, płynie podziemną rzeką uciekając przed płynnością czasu, który prowadzi nas ku morzu zapomnienia.

Sens, a następnie ex-isto jako hipoteza/teza.