Βγήκαν από το χρόνο. Έπρεπε να ζήσουν εκεί χωρίς τις συνηθισμένες αναφορές. Η διαχρονική ουσία. Η μηδενική κίνηση της στιγμής του μικροβίου. Η στιγμή που αμφιβάλλει ανάμεσα σε υπάρχον ή όχι, μεταξύ πάντα και τώρα. Τριαδική νύχτα αρκετών διανυκτερεύσεων. Χίλια χρόνια κόμβων για μέτρηση. Γίνοντας κύριος του χρόνου. Για να τα ξεφύγουν, οι λέξεις κάηκαν μέσα. Όλα τα κομμάτια καταστράφηκαν. Ο Διόνυσος, πριν από τον Παρθενώνα, περνάει μέσα από τα ερείπια των κοιλοτήτων, πίνοντας τη δροσιά του θανάτου. Πέρα από το καλό και τον πόνο.