Kristallisatie van een nachtmerrie-universum Gloucester kruispunt probeert de tijd om te buigen zoeken naar vermiste gevallen op de vlucht het proces van acties zijn repetitieve stereotiepe regels waarvan de door het geweten voorziene fouten overgaan in het spoor van daden als verborgen bewijs in die lange keten van Er-zijn geen kwaad richtingen ze leidden altijd naar dezelfde climax je stem begint te bijten in die omgeving een enorme kelder waar ze verbleven ze gingen naar boven ze gingen naar boven ze gingen naar beneden ze gingen naar beneden benen ondersteunend de duisternis dat huis met volledige gevoelens van stevigheid en ruimte was van diepe oudheid cementgewichtfundering als vervangend materiaal als vervangend materiaal voor de geregistreerde executie

 Wat er de volgende dag elke morgen was gebeurd, een mogelijkheid die ongeveer ontdaan was van hun gezicht zonder verwijzingen naar het beeld van de vormen van het vlees, herhaling wat niet ophoudt met schrijven, registreer velden in de wilde heidevelden van Engeland, lichtflitsen omlijst in de buitenruimte van de lichaam presenteerde zich voor het autoraam in de straten van Gloucester voordat ze naar de hel gingen in een vervallen oude wijk Hawkswell golfobjecten sensaties die hij zo anoniem werd van eenzaamheid markeerden de wegen de consistentie gefixeerd op zijn opmerkzame beweging de ruimte werd gevuld in hun beweging de objecten leken in de fictieve trechter van de ruimte te vallen ze sneden de rondingen door het perspectief werd geopend voorbij het mogelijke de gewoonte om te leven met het risico steeds meer aangemoedigd voorbij de grenzen van de mogelijkheid in een voortdurende en eindeloze formule één race brandende brandstof orgiastische uitputting omdat het vervaagt niet is ecoceptief vaak niet meteen zichtbaar dat je vandaag in je minus de enquête hebt Van Tokio naar Hong Kong naar Tel Aviv naar Frankfurt naar Londen van Londen naar New York

 Kunstmatige grens tussen het interieur en de externe realiteit, gebouwd om de andere kust van de stilte te scheiden. Merillville, Indiana houdt vast terwijl ze slapen, natte koffer Waupun Road, landelijk maar geïsoleerd Wisconsin, kijkend in de achteruitkijkspiegel, gooide een strop om de tong precies tussen vier vaste muren van de pauze bestaan ​​dat wordt geknaagd onder de zure tanden van het wiel van de Tijd

 Intention contre affect Glan Peris les yeux illisibles la tête sur le ventre de la bestia, maar het is zondag tot ziens - we gingen altijd richting morgen achter de trappen terwijl de verwarde herinneringen aan de uren vervoerd in de vloeistof van de stoffige ogen waar de straten binnenin naar visueel leiden herinneringen hun virtuele gestapelde beelden getransporteerd door fenwicks waarvan de robuuste wielen op het netvlies grijpen

 Gezoem van de natuur bitter zei leeg vooruit binnen zinloos mechanisme van zichzelf parasitair onvoldoende om te verdwijnen in de verandering van stilte in de destructieve dialectiek het ontdooit in enorme blokken en veroorzaakt tsunami's onder dezelfde bomen trillen zijn uitgebreide netwerk van wortels en schimmels en bacteriën zullen achterblijven het ongeluk?

 De zonnebroeders begonnen toen te praten over ruimtereizen door onze onderworpen geesten. Daar komen we, we spraken, verward door de glimlach, overspoeld, zo sprak Zarathoestra op zijn geïsoleerde berg tussen twee zeeën, jij en jij, zei hij zonder het te weten, wetende, de dodelijke invloed voelend, zusters van de stralende zon in het nihilisme.

 De oneindige niet-conceptuele betekenis van conceptualisering is volkomen onmogelijk zonder een systeem van metaforen dat het kind preventief moet hebben verworven om zowel wiskundige bewerkingen en in het algemeen abstractie als eenvoudige motorische en perceptuele bewerkingen te kunnen hanteren.

 De smaak van liefde, een visie, niet langer een hart, ik vind het leuk omdat ik van alle dingen houd met passie, liefdevolle gevoelens, schoonheid die brandt van het genot van triomf, rechtmatig brandt, ik stelde me het kinderlijke hart voor dat overbleef als een infantilistische structuur.

 Het is om deze reden dat de macht zichzelf tegen zichzelf wrijft waar het pijn doet in haar vruchtbare vruchtbaarheid, de standvastigheid in waken altijd wiens naaldparadijs de deuren sluit voor de oproepen van eeuwige hoop voordat de zeven opeenvolgende deuren zitten te wachten op de oproep die al is gemaakt. gerecyclede munten worden in de leegte gegooid

 Een wolk zonder pejoratief of metafoor van welk aspect van de betekenaar dan ook, vertroebelt de huid ervan evenzeer zonder metafoor, want waar we mee te maken hebben zijn teksten waarvan de poging tot demetaforisering natuurlijk altijd faalt in de lovenswaardige wens om elke dominante metafoor in bijna elk woord te deconstrueren waartegen het wordt gebruikt, vecht om het te breken

 Het is niet om te vloeken voordat de hete taal is teruggevonden dankzij de sociale netwerken van het verleden, het heden en de toekomst. Ze verenigen zich in volgers van het woord van de significante ander en wrijven collectieve woorden van onvoorwaardelijke liefde over alle virtuele anderen, omdat het goed is om zeg dat men kort en kort spreekt, want wie? nou, je begrijpt het maar dat heb je niet nodig

 Nietzsche, de nomade van het Zijn, een teken van de leugen ontvangen als vals woestijnzand waarvan de inconsistentie het lopen onmogelijk maakt wiens stappen vuil zijn van de rotting van de verspreide leugen die zo dichtbij kwam dat het de focus van het bewustzijn onmogelijk maakte voor degenen die het gelooft dat de oorsprong ervan ligt in filosofische speculatie over zijn positie als een kwaadaardige verkeerde bewaker met een verborgen bedoeling om de wereld te misleiden zoals hij werd misleid.

 De windstroom tussen de vingers van de zee inhaleerde zijn geur met primitieve hebzucht. We renden als oneindige zielen, liggend op de schepping van de horizon. Verse polyproteïsche algen creëren stormen van levenspaarden. Orkanen in hun zweterige signalen. De snelheid vouwde.

 Er werden wolken verwacht in het zomerveld kijkend naar tarwe kijkend luisterend naar droom van bos waterstroom boomwaterval Maan schuin met zijn helderheid kopieerde de plantaardige extase zoals herinnering kopieert herinneringen die tussen struikelen en struikelen de bevroren vingers van het geheugen bewegen

 We werden gehoorzaamd door de toekomst die noch begrijpt, noch gehoorzaamt zoals het pad van een golf met zijn diffuse poriën die gebieden doorkruisen die we soms verlieten door onze eigen lichte hooghartige glimlachende passen. afscheid van bomen in de ruimte met een verborgen rukwind die woest door ons duistere universum kolkt

 wat is er nieuw in de schaduw in de windmolens van woorden met hun gigantische vleugels die door de verrotte en dikke lucht van de vervloekte werkelijkheid snijden kom met je koppige en vasthoudende speer om hun ranzig sap en wortelsteen af ​​te snijden ontwortel hun dominante destructieve etymologie en oneerlijke giftigheid die corrumpeert mogelijke relaties door het slechtbedoelde discours te deconstrueren dat altijd ten goede komt aan de verborgen macht die het uitoefent

 Of je oog bevat de wereld. Ver. Heel ver. Van waar de berichten niet aankomen. Reageer ook niet op reacties. Zelfs de schreeuwende herinneringen niet. Ze vertellen ons niets over de regen. Van zijn toetsen in echo's. Die bestaansvormen gaan door de binnenkant van het hoofd. Sterk water gevecht. Geruis van onbekende veren. Het zijn de geheimen van de schedel.